Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
Po dłuższej przerwie i nieobecności w Pikanterii, przy okazji odwiedzania Fresh Sunday w ostatnią niedzielę zajrzeliśmy do Pikanterii na śniadanie.
Zamówiliśmy śniadanie angielskie oraz tatara 😉
Śniadanie angielskie składało się z: 2 jaj sadzonych, 2 parówek, 2 kromek chleba tostowego (ciut mało) oraz pomidora w plasterkach. Bladoróżowego pomidora, bez smaku, jak z supermarketu. I to w szczycie sezonu pomidorowego (?!?!?) …
Zaś tatar… tatar, to zupełnie oddzielna historia. Oczekiwałam świeżo zmielonej wołowiny (idealna byłaby polędwica, ale mogłabym wybaczyć inny kawałek mięsa, o ile będzie idealnie chudy, bez tłuszczyków oraz ścięgien i zmielony idealnie) z dodatkami w postaci żółtka, cebulki, grzybków marynowanych, ogórków kiszonych… Żółtko i dodatki były, a jakże, całkiem szczodrze nałożone… Ale tatar?
Tatar, który mi zaserwowano to nic innego jak „gotowiec”, który można kupić w garmażerii (np. na Niekłańskiej), czy w plastikowych „trumienkach) w sklepach spożywczych… Mięso o kolorze przypominającym bardziej ketchup lub paprykowy sos Ajvar, przyprawione (m.in. papryką) na tyle, aby nie było widać ani prawdziwego koloru mięsa (czy świeże) ani nie czuć jego smaku i zapachu…
Wstyd Pikanterio, wstyd! Duże rozczarowanie…