Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
Wycinanie starych drzew i krzewów, albo ich masakrowanie i redukowanie ich masy, zwłaszcza w pełnym spalin mieście, jest barbarzyństwem i powinno być prawem zakazane. Ludzie potrzebują powietrza, cienia, a ptaki i szeroko pojęta fauna potrzebują ekosystemu. Bez tego miasto staje się nie do wytrzymania dla ludzi.
Idea, że stary, stuletni park musi powrócić do stanu sprzed stu lat jest absolutnie chora i absurdalna. Założyciel parku przewidywał, że rośliny będą rosnąć, że będzie się dosadzać nowe, bo to jest w założeniu każdego profesjonalnego projektu ogrodowego. Naszą rolą jest pielęgnować i wzbogacać przyrodę parkową, a nie niszczyć dojrzały ogród, płuca miasta, tę spuściznę po poprzednich pokoleniach.
Wartościowych zabytków architektury w Warszawie po ostatniej wojnie zostało niewiele, więc co nam zostanie z Warszawy jeśli zniszczymy jej zieleń?
Skąd ten nagły pęd do niszczenia największego skarbu Warszawy, jakim jest jej jeszcze gdzieniegdzie bujna, dojrzała zieleń?
A może stąd, że można dostać duże pieniądze unijne na tzw. rewaloryzację zieleni, więc znaleźli się chętni aby je wziąć za łatwiznę, jaką jest wycięcie starych ogrodów i posadzenie tu i tam młodych roślinek, tak jak to się stało choćby w Parku Krasińskich? A może są też urzędnicy chętni do przyjęcia dużych pieniędzy za wyrażenie zgody na tego typu wandalizm?
Zniszczyć stare i zastąpić nowym za ciężkie pieniądze to typowy trik żeby stworzyć pretekst do wyłudzenia pieniędzy od inwestora. Wystarczy mu wmówić, że to jest praca potrzebna i jeśli się inwestor nie zna albo nie zorientuje, to zapłaci.
W tym przypadku ma zapłacić unia, czyli urzędnicy gdzieś tam daleko, którzy potrzebują tylko odpowiednio przygotowanej i autoryzowanej papeterii.
Na koniec podkreślę, że wyrzynanie i drastyczne redukowanie masy dojrzałych drzew i krzewów dla tzw. linii widokowych jest ideą nie do przyjęcia w wielkim mieście. Każda zielona gałązka jest tu na wagę złota ze względu na tlen, jaki daje mieszkańcom zanieczyszczonego spalinami i dwutlenkiem węgla miasta, a także ze względu na cień, dzięki któremu nie gotujemy się latem na rozgrzanych słońcem i spalinamiplacach i ulicach.
W dodatku rośliny na linii wzroku wydłużają tę linię, obiekty poprzedzone roślinnością wydają się odleglejsze, tworzy się głębia optyczna. Przedwojenni projektanci zieleni warszawskiej wiedzieli o tym świetnie, wystarczy obejrzeć stare przedwojenne fotografie: przepiękne, bujne skwery na Krakowskim Przedmieściu, Placu Trzech Krzyży, Placu Bankowym, na Placu Małachowskiego przed budynkiem Zachęty, czy choćby pyszne stare drzewa poprzedzające Ratusz na Placu Teatralnym, czy też dorodne drzewa poprzedzające budynek Teatru Wielkiego.
Dzisiaj dla odmiany Plac Teatralny jest kamienną pustynią, a drastycznie ścięte krzewy przed teatrem są zupełnie niewidoczne zza samochodów stojących na rozległym parkingu – czy chodzi linię widokową?
Kościół Wizytek stoi dzisiaj jak na patelni, ogołocony ze starych drzew, które dawały cień na placu przed kościołem. Chora idea usuwania zdrowych roślin sprzed budynków dla widoku jest w tym przypadku tak oczywista dla patrzącego, że to aż śmieszy: po dorodnych starych drzewach zostały trzy niewielkie kwadraciki ziemi, pokryte maleńkimi kwiatkami, poza wszelką proporcją z placem, a drzewka na skwerku w pobliżu tego placu są ukształtowane tak, że ich ociosane w kuleczki korony maleją w kierunku placu żeby było widać front kościoła bez zakłóceń! Pomijając już barbarzyństwo redukowania zieleni tam gdzie jest ona witalna dla mieszkańców, nie można tworzyć takich oczywistości w projektach, to jest projektancki bubel.
Zostawmy więc w spokoju dorodną zieleń warszawską, pielęnujmy ją, sadźmy jak najwięcej nowych drzew i krzewów, nie twórzmy bez potrzeby kamiennych przestrzeni, a zabytkowe budynki remontujmy, bo nie można bez bólu patrzeć na te wszystkie idące w ruinę kamienice warszawskie.